سوتک

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد؟

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم

چه خواهد ساخت؟

ولی بسیار مشتاقم،

که از خاک گلویم سوتکی سازد.

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی،

دم گرم خوشش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد.

بدین سان بشکند در من

سکوت مرگبارم را.

سوتک ظاهرا"یکی از اشعار مرحوم دکتر علی شریعتی در زمان شاه است که صدای دلخراش آن دقیقا"توسط همان کودکان گستاخ و بازیگوش دورانش،در زمانی دیگر طنین انداز شد تا معلم انقلابی عصر ما،در گورش نیز از آشفتگی خواب خفتگان خفته!بی نصیب نماند!سوتک؟! ف ه

/ 2 نظر / 20 بازدید
نوید

با سلام خدمت شما وبلاگ نویس محترم انصافا وبلاگ زیبایی دارین.این رو جدی میگم... امیدوارم موفق باشین.

محدثه

خیلی زیبا بود به من هم سربزن