دو بار عاشقش می شوم

من خدا را عاشقانه دوست می دارم.اما دو بار بیش از همه عاشقش می شوم.اول بار که در فقر مطلق هستم و از دیگر نعماتی که بر من ارزانی داشته غافل نمی شوم؛دوم بار هنگامی است که بر من غنا می بخشد و مرا از نعمت انفاق محروم نمی سازد.عجیب است؛هم در فقر،هم در غنا عاشقش می شوم.عجیب تر آنکه خداوند رحمان در قرآن کریم خود سوال می کند و خود پاسخ می دهد:نیکوکاران چه کسانی هستند؟نیکوکاران کسانی هستند که به پدر و مادر خود احترام می گذارند؛حق یتیم را محترم می شمارند و اهل انفاق هستند.اهل انفاق چه کسانی هستند؟اهل انفاق کسانی هستند که بدون هیچ توقع و چشمداشتی،بهترین مالشان را می بخشند.آری این ادامه همان پرسش و پاسخی است که در انجیل مقدس آمده است؛آن هنگام که توانگری از حضرت مسیح می پرسد:ای استاد فرزانه چه کنم که در آخرت جزو نیکوکاران باشم؟حضرت مسیح می فرماید:برو به پدر و مادر خود احترام بگذار.توانگر می گوید:احترام به پدر و مادر را همیشه پاس می دارم.دیگر چه کنم؟حضرت مسیح می فرماید:برو حق یتیمان را محترم بشمار.توانگر می گوید:در این کار هم کوتاهی نمی کنم؛دیگر چه کنم؟حضرت مسیح اندکی به او خیره می ماند و سپس می فرماید:برو هر آنچه را که از مال دنیا دوست می داری به فقیران و مستمندان ببخش!توانگر آنچه را که بیش از همه دوست می داشت ثروت و مکنت بود.لذا قبول این شرط بر او گران آمد و از خیر نیکوکاری گذشت!سپس حضرت مسیح رو به توانگر کرد و فرمود:بخدا قسم که در روز قیامت گذشتن یک شتر از سوراخ سوزن بسی آسانتر از گذشتن شما توانگران چشم تنگ از دروازه بزرگ قیامت است.آری،اگر خدا را دوست دارید؛عاشقش باشید.هم در فقر،هم در غنا. فرزاد هخامنشی

/ 1 نظر / 18 بازدید
صفورا

به نام یزدان پاک . سلام آقا فرزاد . خدا شما را و ما را از نیکو کاران قرار دهد . [لبخند]